De afgelopen weken gaan goed. Ik loop regelmatig (3 keer per week), let op mijn voeding (kan nog beter), loop niet te veel wedstrijden en de wedstrijden die ik loop, loop ik sneller dan ooit, voel mij goed, geen blessures dus kortom ik heb weinig te klagen.
Dan is het weer zover om ‘eindelijk’ tijd voor een wedstrijd en wel een gezellige halve marathon in de lage landen, namelijk in Eindhoven.

Met duizenden andere lopers zou ik afgelopen zondag de (halve) marathon van Eindhoven gaan lopen. In de dagen ervoor werd er vanuit de weersvooruitzichten wisselend voorspeld, maar dat het sowieso warmer zou gaan worden dan de afgelopen weken stond wel zo goed als vast. Beetje jammer, want dat is toch schakelen en vooral lichamelijk weer wennen vooral omdat het zo in korte tijd voor de wedstrijddag veranderde.

Desondanks ben ik persoonlijk iemand die het heerlijk vindt om te lopen tijdens zonnige warme dagen en dat ook tijdens wedstrijden best goed kan. Het is dus voor mij geen groot probleem. Vooral gezien de afgelopen weken hoe goed het gaat had ik er vertrouwen in. Maar goed, het is en blijft een halve marathon en hoe langer de afstand hoe meer invloed factoren als weer, voeding, drinken, drukte en dergelijke kunnen hebben.

Voor mij begon de dag met een vertrouwde ontbijt. Mijn spullen had ik al de avond44023866_10161005493525204_5775723482511835136_o ervoor klaar gelegd dus dat scheelde weer tijd. Nog even alles controleren, sporthorloge van de lader, dagkaart mee en dan richting het station om de trein richting Eindhoven te pakken. Reis ernaartoe ging volgens planning en eenmaal aangekomen was het al best druk en warm. Snel richting het Beursgebouw waar ik mijn startnummer nog moest ophalen om vervolgens rustig op een bankje mezelf fysiek en mentaal nog voor te bereiden op de wedstrijd.

 

 

Hoe vaak ik ook een wedstrijd / halve marathon heb gelopen, spanning blijft altijd. De afgelopen dagen had ik een beetje stress, een oogontsteking sinds vrijdag die plots ontstond, die dag ben ik ook heel de dag van s’ochtends vroeg tot s’avonds laat met de auto naar Duitsland geweest en teruggekomen. Erg vermoeiend dus ik verkeerde niet helemaal in beste conditie gisteren. En dan komt die warmte erbij wat ik al eerder benoemde en dat op toch wel een lange afstand 21.1 km zijn het niet echt de ideale omstandigheden om eerlijk te zijn maar goed we gaan het zien hé.

Dus na de laatste handelingen, tas ingeleverd, nog even een bezoek aan de wc (lange rij natuurlijk zo kort voor de start) en na wat geduld (ruim 10 minuten in de rij staan) mezelf gesneld richting startvak A die om 13.30 zou starten. Ik had nog maar 10 minuten dus ik moest mezelf nog gaan haasten, kan ik gelijk warmlopen. Met nog een paar minuten voor het startschot zou klinken stond ik in het startvak.

44099746_10161006597890204_8156001010859376640_n

Om klokslag 13.30 klonk dan het startschot. Zoals gewoonlijk ging ik weer voortvarend van start. Laat ik mezelf toch weer meeslepen, jammer genoeg. Dit moet en zal in de toekomst echt worden verbeterd. De eerste 5 km kwam ik rond 20 minuten door en dat is op zo’n afstand veel te snel met wat ik zelf wil. Een ‘negative split’ kon ik wel vergeten. Toen het tempo steeds meer laten zakken maar dat ging deel gepaard met dat ik na 5/6 km het heel zwaar kreeg wat inhield dat ik een hele hoge hartslag had en mijn benen heel zwaar aanvoelde. Ik hoopte dat dit alleen met het te snel starten te maken zou hebben en dat ik het beter onder controle zou krijgen naar mate ik langzamer en langer zou lopen. Ik kan jullie zeggen dat werd het verre van. Wat ik ook probeerde niks hielp!

Het ging steeds minder met mij en ook steeds langzamer. Ik weet niet meer wanneer het was maar op een gegeven moment dacht ik er zelf aan om te stoppen. Om mij heen zag ik ook hoe zwaar lopers het hadden. Ik heb veel mensen zien wandelen of zelfs zien uitstappen. Afijn, ik probeerde verder rustig te lopen. Niet gaan wandelen, vooral niet gaan stoppen en uiteindelijk finishen waren mijn doelen voor vandaag. Dit lukte mij met wat moeite. Elke drankenpost aangegrepen, water, sportdrank, watersponzen en mijn eigen gelletje ingenomen.

Jeetje wat was het afzien en dan die laatste 3/4 km door de mensenmassa in het centrum. Erg gezellig en veel toeschouwers dat is dan wel het voordeel van warme zonnige omstandigheden in een gezellige stad met de finish in het centrum. Dat deed mij wel wat en ik ging zowaar wat sneller lopen in de laatste kilometers. Toch fijn met al dat publiek om deze halve marathon op deze manier te finishen, ja finishen dat was het belangrijkste voor deze loop!

43952777_10161006596900204_1072684927037734912_n

Tijd 1.37.31 natuurlijk heb ik dat snel uit mijn hoofd gezet maar toch het hoort er wel bij. Ik zie dit gewoon als lange semi duurloop. Verder heb ik het toch maar weer gedaan en vooral op mentaal gebied heb ik weer winst gepakt want dit was zo’n zware loop. Het was dan geen marathon maar het voelde zwaarder dan een halve marathon. Het deed mij ook aan de Zwolse Halve Marathon denken van eerder dit jaar. Ik had het toen ook zo zwaar en zelfs een déjà vu. Het is alleen zo moeilijk aan te duiden waar het precies aan gelegen heeft voor mij persoonlijk. Zoveel factoren die misschien beter konden. Waren het die pannenkoeken van de dag ervoor wat ik zelden eet een dat voor een wedstrijd? Die ontstoken oog? De lange vermoeiende dag afgelopen vrijdag? Het niet goed kunnen slapen in de afgelopen tijd? Het warme zonnige weer (wat kort voor zondag is omgeslagen terwijl het daarvoor best fris was in Nederland) met een harde wind? Of gewoon een ‘off-day’?

44049438_541360419621152_4956849063715667968_n

Ik houd het bij een ‘off-day’ gepaard met een aantal van die factoren. Ik vond het wel echt heel bizar dat ik van verschillende lopers die ik sprak tijdens en na afloop van hun wedstrijd en wat ik las en nog steeds voorbij zie komen dat lopers het grotendeels wel echt heel zwaar hadden. Ik kom het zelden in zulke grote getallen voorbij komen dus dat zegt ook wel echt iets over de omstandigheden deze dag. Het kan toch niet dat het allemaal toeval is lijkt mij. Afijn, dit was deze wedstrijd. Voor mij gelijk ook de laatste generale wedstrijd alvorens ik op 25 november in Osaka mijn marathon ga lopen.

Ik wil in ieder geval iedereen bedanken voor alle support digitaal maar ook voor en tijdens het lopen! Vooral op zo’n dag is dat extra leuk en fijn! 😉 Het was ook superleuk om zoveel bekenden voor, tijdens en na afloop te zien en te spreken!

De komende weken zullen de cruciale weken uit mijn marathon trainingsschema zijn. Vanaf deze week zullen de trainingen een stuk langer worden dus dat wordt nog een pittige paar weken. Ik kijk er wel naar uit om mezelf uit te dagen en nog sterker te maken richting mijn 8e marathon uit mijn hardloopcarrière.

RunwithMoesy – it will be fun! 😀