HI PEEPS!

I’m back in Holland! Nadat ik afgelopen donderdagavond ben vertrokken uit LA ben ik gisteravond in Nederland aangekomen en ben ik dus weer terug van een GE-WEL-DI-GE hardloopreis!!

Dag 1 – De reis

Even terugspoelen en vanaf het begin beginnen. Op woensdag 14 maart begon mijn reis naar LA. Ik ging vanaf Delft naar het bekende Schiphol. Ik kwam al snel in Londen Heathrow aan om vervolgens de langste reis naar Los Angeles te maken, gelukkig had ik het geluk dat ik op een rij stoelen zat waar je extra beenruimte had (wat een geluk had ik dit keer) dus Moesy was extra blij! 😀 Na een lange reis van bijna 11 uur met 2 uur vertraging kwam ik dan eindelijk in LA aan. Ik was hier tot deze dag nog nooit geweest dus het was voor mij ook een beetje uitvogelen hoe en wat. Sowieso wist ik dat ik naar Downtown LA moest gaan omdat ik daar mijn hotel had. Daar had ik bewust voor gekozen want ik wilde niet weer dezelfde fout maken zoals in Chicago waar ik veel te ver van alle hotspots en downtown zat daar.

Ik kan jullie zeggen het begon al op het vliegveld met dat alles heel groots en best chaotisch en onduidelijk was. Er stond nergens goed aangegeven waar je moest zijn voor vervoersmiddelen naar het centrum van LA dus ik maar aan wat mensen vragen hoe ik naar Downtown LA kon. Uiteindelijk vond ik de bushalte waar de bus mij mee naar toe zou nemen dus ik was blij. Dan sta je daar, je kan nergens zitten, bent erg moe en de bus die laat heeeeel lang op zich wachten. Om precies te zijn stond ik daar ongeveer 45 minuten te wachten op een bus. Ok, ik weet het is rond de spits maar toch. Afijn, ik zit in de bus (een comfortabele dat dan weer wel) en daar ging ik dan richting Union Station, het grootste station van LA. Daar aangekomen moest ik weer kijken hoe ik bij mijn hotel kon komen. Jammer genoeg was er geen gratis wifi op het station dus ik maar vragen aan mensen. Daar werd mij al snel geadviseerd om de trein/metro wat het ook is, te pakken om dan een halte te nemen want lopend zou het een heel stuk zijn (had ik al mijn twijfels over over dat het ver zou zijn). Ik was binnen 2 minuten op het volgende station (misschien ook maar niet alles vergelijken met anderen als hardloper haha). Op het station sprak ik wat mensen aan en al snel vond ik iemand die zo aardig was om mij met haar telefoon mijn hotel op te zoeken en zelfs met mij mee te lopen om mijn hotel te vinden. Uiteindelijk na een kwartier rondlopen vonden we mijn hotel genaamd Little Tokyo Hotel in hoe kan het ook anders de wijk Little Tokyo. De rest ging vanzelf en zo zat ik in mijn hotelkamer. Blij dat ik was na zo’n lange reis.

Even alles stallen en kort daarna ging ik de buurt verkennen want moest ook nog wel wat eten en drinken. Snel kwam ik er achter in wat voor leuke buurt ik zat. Heel Japans 😉 en dat was zo leuk want ik wil altijd al eens naar Japan (ook voor een marathon(s) ) dus dit was een hele leuke kennismaking met de cultuur en de mensen. Het voedsel kende ik al (voornamelijk sushi), en dat ging er nu ook wel in dus ik nam een heerlijke bento box ergens en Moesy was blij en ging lekker naar zijn hotelkamer om daar zijn maaltijd te nuttigen.

Dag 2 – Vrije chille verkenningsdag

Op donderdag ben ik eigenlijk voornamelijk in de buurt van mijn hotel gebleven. Ik heb wel een stuk in de buurt gelopen om gewoon te kijken hoe de omgeving van mijn hotel is en ik kwam er al snel achter dat ik niet bang hoef te zijn dat ik nergens eten en drinken kan kopen. Wat een boel horecagelegenheden. Ik heb volgens mij 4/5 starbucks vestigingen in een straal van een paar honderd meter van mijn hotel zitten. Voor de rest zit er een mooie park genaamd ‘Grand Park’ op een paar honderd meter van mijn hotel waar ik heerlijk kan chillen met gratis wifi dus dat is super en daar heb ik ook een groot gedeelte van de dag doorgebracht.

Dag 3 – Los Angeles Marathon Expo

Dit was dan de eerste dag dat ik echt wat hardloop/marathon gerelateerd zou gaan doen, namelijk een bezoek brengen aan de eerste dag van de Los Angeles Marathon Expo. Na een ideale busverbinding van mijn hotel naar de expo kwam ik daar in 20 minuutjes aan. Ik keek er echt naar uit. Eindelijk mijn startnummers ophalen en die had ik al snel bij binnenkomst in bezit. Eerst nog wel even mijn startnummers achterhalen door middel van een computer maar kort daarna mijn 2 startnummers (ja van de LA Big 5K en de LA marathon) opgehaald. Ik kreeg er ook 2 wedstrijdshirtjes bij, love it!

Daarna kwam ik bij de volgende stop, namelijk de verkoop van de officiele LA marathon merchandise. Ik had thuis al op internet wat leuke spullen gezien maar op de expo was er veel meer en ik kon mij waar ik in Chicago nauwelijks iets had gekocht (of volgens mij niks), hier echt niet inhouden. Ik ging helemaal los (resultaat volgt later in een foto) en dat was echt leuk. Na alles te hebben gepast en zelfs een hardloopjasje (in maat L, draag zelf eigenlijk M) waarvan er nog maar een paar waren gelijk gekocht (expo was pas 2 uur open en het was de eerste dag). Ze hadden echt zoveel leuks daardoor ging alles echt razendsnel. Ik weet als geen ander hoe snel alles wordt gekocht tijdens de expo’s. In het verleden al vaker daardoor iets niet kunnen kopen. Na best wel een zware tas met allemaal leuke spullen moest ik nog 3/4 van de expo bezoeken #lol! Dus Moesy ging vrolijk verder met hier een fotootje schieten, daar in de rij voor het draaien aan de rad, daar in de rij om iets lekkers te proeven, daar weer in de rij om aan te melden voor een nieuwsbrief om vervolgens gratis hardloopsokken te krijgen, daar weer wat lekkers proeven, hier en daar een praatje met de Anita dames, bij de stand van KLM/Air France met een Hollandse dame, daar weer een fotootje met een Nederlandse medemarathonster (kende ik niet maar heel toevallig voor mij had zij met iemand gesproken en zo leerde we elkaar kennen, later meer hierover) en zo vlogen de uren voorbij en wat was het leuk, gezellig en grappig hoe Amerikanen zo’n marathon expo organiseren en beleven!

Na een halve dag op de expo door te hebben gebracht, besloot ik om lopende door Downtown LA richting mijn hotel te gaan. Het was heerlijk weer dus waarom niet. Met Google Maps kom je een heel eind ook al heb je geen internet. De rest van de dag bracht ik dan ook heerlijk door in Downtown LA en dat was super.

Dag 4 – LA Big 5K

Zo, de warming up voor morgen zou vandaag zijn in de zin van het lopen van de LA Big 5K. Een 5 km wedstrijd op hoogte haha! Ik begin bij het Dodger Stadium en meer wist ik niet. Om 8.00 uur zou deze wedstrijd beginnen. Ik vertrok zelf al best vroeg van mijn hotel, ik wist tenslotte niet hoe ik precies moest lopen. Wat ik wel wist is dat ik met de metro (ben er nog steeds niet over uit of het nou een trein, tram of metro) 2 haltes mee ging tot Chinatown om vanaf daar een stukje te lopen (nou dat stukje was best een stuk haha vooral door hoe heuvelachtig het was). Ik vond al wat medehardlopers wat ik al hoopte en zo gingen we samen richting de startlocatie. Het grappige was wel dat we allen niet wisten hoe we er precies kwamen maar wederom met Google Maps kwamen we er uiteindelijk wel. Eenmaal daar aangekomen zat de gezelligheid er al goed in. Deze loop was al paar weken terug uitverkocht dus het zou een drukke boel worden en dat was al goed te merken met nog ruim 45 minuten voor de start. Ik ging mij maar een beetje voorbereiden. Er was geen baggagedepot dus had ik een klein sportrugtasje daar had ik wat spullen in. Toen was het zover m te gaan lopen. Wat een boel mensen zeg, van alles wat. Wat ik normaal nooit echt doe tijdens een wedstrijd is lopen met mijn telefoon en al helemaal niet foto’s maken en video’s maken maar dit wilde ik wel vastleggen. Het was trouwens een hele heuvelachtige parcours maar wel een super mooie omgeving. Het was zeker genieten maar wel best zwaar en dat baarde mij wel een beetje zorgen (marathon is natuurlijk niet niks). Maar goed dit wist ik niet van te voren en het is gelukkig maar 5 km. Na minder dan een half uurtje kwam ik over de finish en kon ik mijn hele mooie medaille en al het lekkers in ontvangst nemen. O ja, had ik al gezegd dat het St. Patrick’s Day is (17 maart) en ik liet mij vertellen dat dat in LA (en denk in heel Amerika) daar veel aandacht wordt gegeven. 29315139_10160171960605204_5264647899278475264_n

Dat zag je terug in het groene shirt wat we kregen en het super mooie ontworpen medaille allemaal in het thema van St. Patrick’s Day, erg leuk om te zien en op deze manier mee te maken.

Omdat de wedstrijd al om 8.00 uur was begonnen, had ik nog een hele dag voor mij en dat was maar goed ook. Ik wilde nog wel wat zien van Chinatown en voor de rest lopend (toch wel ondanks dat ik niet te belastend de dag wilde doorbrengen met het oog op de marathon). Aangezien de afstanden niet zo heel groot zijn voor mij (als hardloper) en het lekker weer was deed ik dat maar. Chinatown was eerlijk gezegd niet veel aan dus liep ik er snel doorheen en was ik al snel aan de overkant en was ik binnen no-time in

29313830_10160171961175204_2061971733899902976_n

Downtown LA en ik wist al gauw waar ik was. Dus daar in de buurt van Little Tokyo de rest van de dag doorgebracht. Toen bedacht ik mij dat ik ook nog pasta wilde om wat koolhydraten binnen te krijgen dus ging ik nog even snel naar supermarkt ‘Ralphs’. Daar kocht ik verse koude pasta’s, drie soorten en zo had ik mijn avondmaaltijd binnen. Vervolgens ging ik de nacht voor de marathon in.

Dag 5 – Marathon day!

Vandaag ging na een hele korte en slapeloze nacht de wekker van mijn telefoon. Om 04.20 ging de wekker. Ik zou om 5.30 van Union Station met de shuttle bus richting het Dodger Stadium gaan waar de start zou zijn net als de dag ervoor voor mijn 5 km wedstrijd. Ideaal want zo hoef ik niet een heel stuk naar op die heuvelachtige wegen te lopen zo vroeg in de ochtend. Nadat ik alles had meegenomen (gelukkig al de avond ervoor klaar gelegd en te zijn omgekleed ging ik uit het hotel. 29425714_10160179010310204_2263782561987690496_nToen ik eenmaal op het station de bus had genomen richting het Dodger Stadium hadden we een probleem. Ik kreeg  een déjà vu want de buschauffeur bleef rondjes rijden in de buurt van het Dodger Stadium en op een gegeven moment reed hij terug richting Downtown waar wij inzittenden ingrepen en vroegen aan hem om weer terug te rijden zodat hij met de andere bussen die langs reden mee te rijden en hij kreeg hulp van iemand die de weg wel wist, best slecht dat zoiets gebeurt (dit gebeurde mij in New York ook toen we naar de start van de marathon reden maar daar was het nog spannender omdat het al veel eerder gebeurde van de startlocatie en wij met privé bussen richting de startlocatie gingen). Eind goed al goed, kwamen we aan bij het Dodger Stadium en daar was het natuurlijk nog drukker dan gisteren. Ik had gelukkig heel wat speling in tijd tot de start dus ik had nog genoeg voorbereidingstijd. Iets waar ik wel van baalde was dat ik geen warme kleding of iets had voor de koud want het was heel erg koud dus ik wachtte heel lang met het inleveren van mijn tas met spullen zodat ik niet lang in de koud hoefde te staan. Ik had namelijk een singlet met hele kort broek aan en korte hardloopsokken. Uiteindelijk mijn spullen ingeleverd en ging ik richting het startvak. 29366089_10160179010440204_6868620684558336000_n

Ik mocht in startvak B starten en dat was bijna aan het begin. Ik wurmde mij nog wat naar voren en zo stond ik vlakbij de pacer van 3.15 als richttijd, dat was mijn streven voor deze marathon en geen onrealistische doel al zeg ik het zelf. Wel heel uitdagend maar ik ben niet vies van een mooie uitdaging. Om klok slag 7.00 uur klonk het startschot voor de toploopsters, vervolgens voor de toplopers en kort daarna voor startvak A en de rest volgde er gelijk achter aan en voor ik het wist was ik aan mijn marathonwedstrijd begonnen. Daar ging ik dan richting Santa Monica waar ik de finishlijn hopelijk zou bereiken. Ik liep al na paar kilometers voor de pacer uit en dacht gelijk al van laat ik gewoon ‘mijn eigen marathon’ lopen. Best wel eigenwijs maar goed ik had zelfvertrouwen en met de vorm zat het ook best goed gezien de voorbereidingsperiode. Ik kwam er al heel snel achter dat het parcours heel heuvelachtig was en dat had ik in Downtown nog niet echt verwacht, meer later in het parcours. Ik kreeg al met heel wat stijle klimmingen te maken en die hakte er al goed in zo vroeg in de wedstrijd. Het weer was nog steeds heel goed en daar was ik wel heel blij mee, alleen was ik benieuwd hoeveel warmer het nog zou worden aangezien we toch in LA waren. Ik weet nog van de marathon in Chicago hoe verrassend warm het werd en dat viel heel zwaar tegen. Nu bleef dat in LA gelukkig redelijk te doen. Na 21.1 km zat ik op een tijd van rond de 1.36 en daar was ik heel blij mee, zo zat een tijd van rond de 3.15 er zeker nog in, maar toch was ik daar niet heel gerust over gezien het heuvelachtige parcours wat ik al achter de rug had, het feit dat het zeker nog warmer zou worden naarmate de tijd en ik natuurlijk ook tijd ga inleveren omdat ik steeds vermoeiender wordt. Tot 30 km ging ik echt super. Ik liep nog steeds op schema en voelde mij echt goed maar het zware parcours baarde mij zorgen en vanaf ongeveer 32 km kreeg ik het zwaar met mijn benen. Het werd ook steeds wat warmer (gelukkig niet heel warm) maar toch en ik merkte dat een tijd van 3.15 niet haalbaar zou zijn. Op dat moment was het zaak om gewoon zo goed mogelijk te lopen en proberen ontspannen mogelijk te lopen en natuurlijk ook te genieten. Nou ik kan jullie zeggen dat dat steeds lastiger werd en kreeg het steeds zwaarder. Tot ik een krampaanval kreeg, de eerste (ja er komen er nog meer) in mijn bovenbenen in beide benen, gelukkig was daar de medische dienst om de hoek en vroeg om wat ‘ice spray’. Op 35 km kreeg ik weer een krampaanval in mijn linker bovenbeen maar die ging gelukkig naar beetje lopen over. Op ongeveer 38 km kreeg ik wederom een krampaanval in mijn hamstrings (waar ik nog nooit eerder een krampaanval had gehad) maar gelukkig was daar een man die gelukkig dokter was en die hielp mij voor een paar minuten met het masseren van mijn linkerhamstring. Volgens mij stond hij daar om mensen te helpen als er medische problemen waren want zag bij hem geen startnummer op zijn kleding en vertelde mij dat ik hem kon opzoeken onder de naam ‘rundocrun’ om meer te weten te komen wat ik aan dit probleem kon doen, dus gelijk van mijn kant ook een tip aan jullie! 😉

Na deze krampaanvallen had ik natuurlijk veel verloren en was mijn enige zorg om zo goed mogelijk nog te lopen (liefst zonder krampaanval) de finish te bereiken. Af en toe voelde ik het nog wel opzetten maar gelukkig geen krampaanval meer gehad. Ik liep de laatste bocht naar links en toen was het nog een kleine kilometer langs het strand van Santa Monica richting de finish. Wat een mooie tropische omgeving met veel publiek gelukkig (want dat viel nog best mee langs het parcour). Yes, het laatste stukje ook gehad en daar kwam ik dan over de finishhhhh!! I did it again!! Wat een euforie…. dat gevoel was zo GE-WEL-DIG!! Weer een hele mooie overwinning voor mezelf. Alsof ik een Oscar won (god mag weten hoe dat gevoel is) maar om even een Hollywood term te gebruiken hahaha.

29468859_10160179010915204_7901682545425645568_n

Kort daarna mocht ik mijn mooie medaille in ontvangst nemen (wat een mooie grote medaille was dat weer). In Amerika weten ze wel hoe ze medailles moeten maken #lol! Daarna ging ik op zoek naar de LA Double Play medaille maar kon die niet gelijk vinden (die krijg je als je de LA BIG 5K en de LA Marathon hebt gelopen). Toen kon het boodschappen doen beginnen, eerst kreeg ik een flesje water, daarna een banaan, 4 soorten zakjes met koekjes, Clif reepjes, chocomel en vast nog wel wat vergeten te benoemen. Jammer genoeg hadden ze geen plastic tasje want dat had je echt nodig! Ik deed even navraag en het bleek dat je in Santa Monica geen plastic tasjes meer mag gebruiken om vuil in zee te voorkomen. Op zich fair maar kwam ons allen niet zo goed uit op dat moment. Ach, tijdelijk probleem en nog een reden om snel naar mijn tas door te lopen haha. Eenmaal mijn tas in bezit besefte ik mij dat ik nog steeds geen LA Double Play medaille had ontvangen. Ik vroeg het aan iemand van de organisatie en die vertelde mij dat je die kreeg net na de finish waar de medailles werden uitgedeeld. 29432369_10160179010680204_9078511049182806016_nIk baalde want dat was een heel stuk vanaf waar ik op dat moment mij bevond. Deze lieverd was bereid de medaille voor mij op te halen en was nog nooit zo blij met het krijgen van een medaille #lol! Nog even een selfie met haar gemaakt om vervolgens richting de uitgang te lopen. Wat wel grappig was dat ik vlak voor de uitgang een foto wilde maken van het straat bordje met Santa Monica en ik keek naar de persoon die er vlak onder stond en die kwam mij toevallig bekend voor (Ja, echt!) haha en wie bleek het te zijn, het was mijn fellow Dutchie die ik op de Marathon Expo had leren kennen.. wat een toeval!! Uit alle duizenden mensen kom je haar dan nog tegen. We hebben nog wat foto’s geschoten en wat nagepraat en zijn toen ieder onze eigen weg gegaan. Ik heb de rest van de dag heerlijk genoten van het super weertje en gezelligheid op de Santa Monica Pier en omgeving. Wat een genot en sloot af met een heerlijke pasta bij een lokale Italiaanse restaurant.

Wat een dag en wat een hardloopavontuur heb ik achter de rug. Maanden hard getraind en alles te hebben geregeld om dit allemaal te mogen meemaken. Wat een voorpret had ik en wat een verrassende en mooie belevenis was dit weer! Je moet er wat voor over hebben in meerdere opzichten en gaat zeker allemaal niet vanzelf maar met veel discipline, doorzettingsvermogen en karakter kom je een heel eind en dat was nu ook zeker het geval voor en tijdens de marathon. Ik kan jullie weer zeggen dat het ook dit keer het allemaal waard was.

It’s a way of life and I love it! 

De rest van de dagen was ik een echte toerist en heb ik nog optimaal genoten van de stad Los Angeles. In onderstaande foto’s krijgen jullie een impressie van hoe het was want ik heb al genoeg geschreven over hoe mijn LA reis was. Ik hoop dat jullie hier van genoten hebben, er wat aan hebben en als jullie nog vragen en/of opmerkingen hebben laat het mij gerust weten.

29510890_10160185275360204_4650353256805957632_o

Ik ga nu hier van nagenieten en blijf natuurlijk niet stil zitten in ieder geval niet voor lang. Mijn volgende doelen/uitdagingen staan al gepland alleen ga ik nu nog kijken voor de wat grotere uitdagingen om maar eerst met een marathon in het najaar te beginnen. Ik heb al wel wat ideeën hierover maar niks is nog definitief, zodat ik dat weet krijgen jullie dat natuurlijk als eerste te horen.

Voor nu rest mij jullie nog een fijn weekend verder te wensen en jullie horen weer snel van mij! Bedankt voor het lezen van mijn blog (Y)

Oja, mijn gelopen tijd was 3.28 (als dit niet is aangepast en hiermee liep ik ruim 6 minuten van mijn oude PR af, gelopen in Rome 2017!!) ondanks alle omstandigheden en tegenslagen toch nog een vet PR behaald, wat een vooruitgang! Dit zal mij weer een boost geven voor de komende tijd! #keeprunning #nopainnogain
RunwithMoesy – It will be fun!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.