Nu zul je wel denken wat?! Heeft Moesy weer een marathon gelopen zo kort na de marathon van Rome?

Ik stel jullie gerust. Ik was voor de eerste keer vrijwilliger tijdens een groot hardloopevenement als deze. Ik wist het al een paar maanden en na vorige week de bijeenkomst in het WTC gehad te hebben was het gisteren eindelijk zover. 

Om klokslag 6.30 uur ging mijn wekker. Kort daarna ging ik naar Rotterdam. Ik voelde wel wat spanning. Niet omdat ik alleen vrijwilliger was, maar ook dit voor de eerste keer tijdens zo’n groot evenement zou gaan doen en vooral ook vanwege de verantwoordelijkheid die ik voelde om zo goed mogelijk mijn best te doen voor de duizenden lopers die op deze mooie zonnige en warme dag een geweldige prestatie hopelijk gingen behalen. 

Ik begon met verzamelen bij Blaak in het Stayoke hotel. Dat was niet makkelijk te vinden maar met wat vertraging kwam ik tijdig aan. Daar eenmaal aangekomen kregen we wat instructies en kort daarna gingen we naar het startgebied van de kwart marathon. 

Even alles nog goed bespreken en dan stond ik bij de ingang van startvak 2 iedereen te controleren. Het werd steeds drukker. Moet er wel gelijk bij zeggen dat vele lopers niet luisterde als ze naar een ander startvak moesten, foei! Nadat iedereen was gestart, gingen we alles opruimen want de eerste lopers zouden snel terugkeren richting de Coolsingel. Wij konden vervolgens na het opruimen wat gelukkig snel verliep naar de finish op de Coolsingel om daar te helpen bij de verzorging na de finish. Daar aangekomen waren wij nodig bij de bananen stand om te pellen. Daarna kregen we eigenlijk geen instructies meer en daar stonden een paar niet ervaren vrijwilligers hard hun best te doen om alles wat betreft de bananen post goed te leiden. En om over de onderbemanning maar niet meer woorden aan kwijt te zijn. We hadden wel het geluk dat we in de schaduw stonden, ook goed voor de versheid van de bananen. De lopers van de kwart marathon waren al een tijdje binnen aan het stromen. Ik zag nu eens van de andere kant hoe zwaar lopers het hadden maar ook aan alles lichaamstaal dat ze het heel warm hadden gehad, de emoties, de afgetrainde lichamen, en ow ja door blijven pellen. Mijn banaantjes waren voor de hele marathon lopers bedoeld dus kon rustig doorpellen.

Daarna kwamen steeds meer lopers voorbij. Na de kwart marathonlopers. Kwamen de eerst lopers van de hele marathon na ruim 2 uur binnen druppelen. Ook daar zag ik de emoties van de lopers, hoe afgetakeld ze nog probeerde te lopen en hier al helemaal de afgetrainde lichamen (wow, wou dat ik dat had). Ik lokte deze kanjers naar mij toe voor een lekker (gepelde) banaantje. Ik bedoel een lekker banaantje na een flinke inspanning wie wilt dat nou niet. 

Ik kan nog veel vertellen hoe het ging en wat ik allemaal heb meegemaakt maar jullie kunnen van mij aannemen dat het een geweldige ervaring was om eens van de andere kant dit dankbare werk te doen voor deze duizenden lopers. Heb mij prima vermaakt, was ook erg pittig en voel mezelf als een banaan maar dat was het allemaal meer dan waard! 

Vandaag lekker zelf gelopen en ga weer rustig verder trainen voor mijn volgende hardloopevenement tijdens de Antwerp 10 miles later deze maand!