Waar moet ik eigenlijk beginnen. Waar ik eerder dacht dat mijn korte maar krachtige verslag van mijn marathondag voldoende was, vindt ik het toch nodig om er wat uitgebreider over te bloggen, het is tenslotte niet niks het voorbereiden en uiteindelijk lopen van een marathon! 😉

Nadat de magische marathon in New York had gelopen op 6 november 2016 waar ik 5 uur over de marathon deed ben ik heel hard aan de het werk gegaan. Fysio, core stability oefeningen, kracht oefeningen en een trainer die mij op afstand begeleid met onder andere een trainingsschema en heb ik ook mijn voeding aangepast. Best veel ingrijpende veranderingen zul je zeggen, maar het was echt nodig. Tot en met de marathon van New York had ik 4 marathons gelopen en geen van alle ging in de voorbereiding en/of tijdens de marathonwedstrijd helemaal goed. Dat is ook niet heel erg als het niet echt helemaal goed gaat maar voor mijn gevoel met het blessureleed en ongemakkelijkheden tijdens wedstrijden en trainingen moest er echt wat veranderen. Gezien mijn resultaten op kortere afstanden, zou je denken dat een marathon lopen onder de 4 uur wel mogelijk moest zijn. Gek genoeg liep ik mijn snelste marathon tijdens mijn eerste marathon in Parijs (4.09.55) wat niet een makkelijk parcours is met onder andere hoogteverschillen, saaie stukken, en lastige ondergronden in het centrum van Parijs. En waar bijvoorbeeld Berlijn het snelste parcours heeft voor een marathon liep ik daar 11 minuten (4.20.59) langzamer dan in Parijs. Dan hebben we ook nog de marathon van Rotterdam die ik in 2016 liep en daar liep ik zelfs in een tijd van 4.34.17 Oftewel er moest echt wat gaan veranderen maar wat dan? Zoals ik eerder heb aangegeven zijn er wat dingen aangepast en veranderd om te kijken hoe dat zou gaan uitpakken voor de marathon van Rome.

Trip naar Rome

Op 31 maart 2017 was het dan eindelijk zover. Na mijn laatste training op donderdag 30 maart was ik voor mijn gevoel klaar voor de trip naar Rome. Met een hele goede generale 2 weken voor de marathondag, liep toen 30 km wedstrijd in Tilburg tijdens de Attila Run en deed er 2.22.35 over en dat was echt een boost voor mijn zelfvertrouwen. Ik kwam eind van de middag aan in Rome en natuurlijk was het eerste wat ik deed op zoek gaan naar een restaurant om pasta te eten. Ik kreeg de aanbeveling om ergens te gaan eten en dat deed ik dan ook. Pasta met seafood had ik gekozen en dat was op zich wel lekker. Het voornaamste was het stapelen van koolhydraten en dat lukte zo goed.

Day 2 in Rome

Deze dag stond er veel op het programma want het was de enige hele dag die ik in Rome kon gaan spenderen want maandag ging ik alweer terug naar huis. Eerst ging ik ontbijten en daar moest ik de deur voor uit. Vlakbij mijn hotel was er een restaurant waar ik met een voucher van het hotel kon gaan ontbijten. Jammer genoeg was het een karrig ontbijt met alleen een croissant en een koffie/cappuccino. Het was heerlijk mijn eerste cappuccino en het croissantje was ook lekker. Ach, niet veel maar ik dacht bij mezelf des te meer eetmomenten ik nog zou gaan hebben haha 😉
Daarna ging ik naar de Expo om mijn startnummer op te halen en natuurlijk het marathongevoel meer te krijgen, kijk daar altijd wel naar uit! De bushalte voor de bus naar de expo was gelukkig op 1 minuut lopen van het restaurant waar ik had ontbeten, dus ideaal! Het zou een half uurtje duren maar hoe weet ik waar ik eruit moet? Ik vond 2 personen die er erg sportief uitzagen in de bus en vroeg of ze naar de expo gingen. Dat gingen ze gelukkig en ze wisten ook waar we eruit moesten stappen. Ze hadden zelf internet op hun telefoon dus zagen precies waar ze waren en waar we eruit moesten, nog beter!

Eenmaal bij de halte waar we eruit moesten, zagen we al vele mensen die naar de expo immaginegingen dus dat was enkel volgen. Eenmaal daar aangekomen stond er gelukkig geen lange rij want we waren er lekker vroeg. Toen ik binnen was, was het enkel de rode loper 😉 volgen en dan kom je langs alle standjes, makkelijker kan niet. Het is ook best een grote expo en dat is leuk want dan kan ik lang genieten van de voorpret zo kort voor de marathondag! Met wat goodies rijker loop ik na ongeveer 2 uur rondlopen de expo uit.
Na even een rustpauze waar ik een paar hollanders tegen kwam en mee heb gesproken liep ik richting de bushalte om daar de bus richting het centrum te nemen.

17545434_10158496542615204_5160506713383086661_o

Eenmaal in het centrum aangekomen ging ik met mijn google maps richting de

17758467_10158497283245204_2666775895650319366_o
Vittorio Emanuele II 

bezienswaardigheden die ik wilde bezoeken/bezichtigen lopen. Ze zeiden dat het allemaal makkelijk te belopen was en de bus en tram echt tijdsverspilling is dus dat advies volgde ik maar op. Eerst naar het Pantheon, een anthieke monument, vervolgens liep ik door naar Piazza Navona, een grote plein om vanuit daar richting het ‘Fontana di Trevi’ te lopen. Wanneer je een muntje via je linkerschouder in het fontein gooit, ben je verzekerd van een terugkeer in de prachtige oude stad Rome. Heb ik natuurlijk gedaan dus 😀 . De laatste stop waar ik echt naar toe wilde was Piazza di Spagna. Piazza di Spagna is een druk en veelbezocht plein waar je niet alleen het fontein ‘Fontana della Barcaccia kunt bewonderen, maar ook het Palazzo di Propaganda Fide uit de zeventiende eeuw. Helaas kon ik geen foto nemen op de Spaanse trappen omdat het werd afgezet voor een dansvoorstelling/opname. Nog een reden om terug te gaan naar Rome 😉

Na deze lange maar super leuke dag in Rome was ik toe aan mijn 2e keer pasta eten. En nadat ik weer een restaurantje had uitgekozen (is altijd weer lastig tussen alle Italiaanse restauranten en dat zijn er veel!) ben ik maar naar mijn hotelkamer gaan lopen want ik wilde ook weer niet te moe worden een dag voor de marathondag. S’avonds nog even alles klaar gelegd voor zondag en daarna lekker op mijn bed gelegen en tijdig gaan slapen want om 5.30 zou weer mijn wekker gaan.

The day!

Nadat de wekker lekker vroeg ging stond ik op en kon het voorbereiden beginnen op de dag van de marathon zelf. Ontbijten, aankleden, tas inpakken met alle spullen die al klaar lagen en nog even de laatste handelingen treffen. Met nog ruim 1,5 uur voor de start liep ik richting het Colosseum waar alle lopers hun (superleuke) tassen konden achterlaten in de trucks (wat een locatie om richting de start te gaan) om vervolgens een stukje te lopen richting de start waar de Piazza Venezia is, daar staat het indrukwekkende monument ‘Vittorio 17523375_10158492222175204_8728088831373435548_n (1)Emanuele II’ en de zuil van Trajanus ‘Colonna Traiana’. De zuil refereert aan overwinning van de Romeinse keizer Trajanus tijdens de Dacische Oorlogen. Mooie locatie om te starten hoor! Daar sta ik dan weer aan mijn 5e marathon en dan in het geweldig mooie Rome. Vandaag begon ik met de pacer (iemand die op een en dezelfde tempo probeert te lopen en het vooraf geplande tijd probeert te behalen) van 3.45 uur. Zoals eerder gezegd tot nu toe stond mijn PR op 4.09.53 in Parijs van 2015 tijdens mijn eerste marathon gek genoeg. In die 2 jaar heb ik veel geleerd en ervaring op gedaan. Eerst kregen we nog het volkslied van de Italianen te horen (ze laten maar al te goed merken dat ze Italiaans zijn om van het geschreeuw, het temperament tot aan de vlaggen. Vervolgens klonk rond 8.45 uur het startschot voor wave 2 waar ik in stond. Door het geschreeuw en temperament zorge dat ervoor bij mij dat ik al na wat kilometers niet meer met de pacer verder liep. Ik was te veel afgeleid door hun 😉.

Het begon ook al vanaf het begin te regenen en er was onweer. Dit was zeker niet makkelijk maar goed het is wat het is. Later ging dat gelukkig weg en liep ik steeds lekkerder.. hier en daar wat moeilijke periodes maar over het algemeen ging het ‘biene’.
Rond de 30 km was er een klim. Niet makkelijk op zo’n punt maar eenmaal die gehad te hebben had ik bijna het zwaarste stuk op het parcour gehad. Maar jammer  genoeg wist ik dat dat niet alles was en keek ik tegen het zwaarste en hoogste klim op. Deze zat op ongeveer 40 km. Het ging tot dit punt steeds beter eenmaal mijn lastige stukken te hebben gehad. Het was zo heerlijk om het laatste stuk van de race door het centrum weer te lopen. Je weet dat je richting de finish gaat plus er staan weer wat meer mensen. Dat doet wat met je dus ook met mij! Toen kwam de laatste en zwaarste klim op 40 km vlak na de Spaanse Trappen en wat die was niet echt makkelijk en dan ook nog eens in een tunnel maar het ging mij best aardig af. Vervolgens was het alleen nog maar naar beneden en dat was echt heerlijk! De laatste bocht naar links en dan langs het indrukwekkende monument ‘Vittorio Emanuele II’ en over de finish!! Wow, I did it again en wat voor een! Mijn best gelopen marathon tot nu toe en dat is echt zo fijn 🙂
17553725_10158501531260204_5387515676890359725_n
Na even te hebben gerust liep ik door naar het graveren zoals ik trouw bijna altijd doe als die mogelijkheid er is. Kort na mijn finish begon het weer hard te regen en dat was niet fijn en was zelfs erg koud. Dat maakte het wachten op het graveren niet fijn vooral omdat je zo moe bent en het koud hebt. Maar toen ik eenmaal mijn medaille had en mijn tijd zag wist ik definitief dat ik een geweldige tijd had gelopen. 
Uiteindelijk een vet PR van 3.34.41 en liep ik 35 minuten sneller dan mijn vorige PR en zelfs 1 uur en 25 minuten sneller dan in New York.

17426095_10158501530900204_7258763408047265628_n

Bravo Moesy is wat ik tegen mezelf zeg.

De resterende dag nog een beetje genoten van de stad om vervolgens op maandag na mijn uitgebreide ontbijt haha richting het vliegveld te gaan en zo kwam er een einde aan een geweldige marathontrip in het geweldig mooie Rome!

Ciao!

RunwithMoesy

Ps. Nu lekker uitrusten van mijn marathonperiode en dan ga ik mij richten op mijn volgende uitdagingen in de volgende maanden en dat zijn er weer een aantal.