Goedemorgen deze maandagmorgen!

Met hier en daar wat spierpijn, de restanten van een doorgeprikte bloedblaar en een uitgeputte lichaam sta ik deze maandagmorgen langzaam op. Het is maar goed dat ik vandaag geen verplichtingen heb en gewoon lekker vrij ben. Ok, even terugspoelen waarom ik dit zeg voor de gene die niet hebben meegekregen wat, waar en waarom! 😉

Gisteren stond dan na een periode van een maand van alleen training waaronder een training op het strand van Scheveningen, de halve marathon van Egmond op het programma om te gaan lopen. Vorig jaar heb ik deze openingsklassieker (de eerste hardloopwedstrijd van het jaar altijd) gelopen en wat was het een zware loop. Die dag hadden we te maken met een hele zware tegenwind op het strand (als of het strand al niet zwaar genoeg was), een beetje regen en was heel het parcours natuurlijk nieuw voor mij met best wel wat zware klimmetjes! Mijn tijd was toen 1.45.57 dus een redelijke tijd voor zo’n zware loop. Je gaat dan niet voor een PR maar meer om te ‘overleven’ en het op vechtlust uit te lopen.

Dit jaar heb ik er weer voor gekozen om mijn hardloopjaar in Egmond te beginnen. 2016 was voor mij natuurlijk een jaar die op persoonlijk en op prive gebied best lastig was. Daardoor kan het bijna alleen maar beter in 2017. De afgelopen weken ben ik op een andere koers aan mijn voorbereidingen begonnen. Een andere manier van trainen en onder begeleiding van …….. (hier ga ik in een later stadium van het jaar wat meer over vertellen. Ik gooi het roer een beetje om en kijken of dat goed zal uitpakken. O ja, de openingsklassieker in Egmond haha.

s’ochtendsvroeg klonk mijn alarm. Lekker vroeg opstaan want er stond best een lange reis naar Egmond op mij te wachten. De weersverwachtingen waren heel uiteenlopend de dagen ervoor maar op deze morgen zag ik al dat dat best wel meeviel. Niet te enthousiast want het weer kan zo omslaan in dit kikkerlandje 😉 Daar ging ik dan richting Heiloo om daar vervolgens de pendelbus naar Egmond te nemen. Het was al redelijk druk onderweg en naar mate ik steeds dichterbij Heiloo kwam, werd het ook steeds drukker. Wat een boel mensen staan daar te wachten op de pendelbus. Maar door de hoeveelheid bussen ging het ook redelijk snel. Met nog een uurtje te gaan kwam ik aan bij de sporthal waar ik even nog de laatste voorbereidingen moest treffen om dan mijn tas bij de afgiftepunt achter te laten. Vervolgens liep ik mij richting de start een beetje in. Dat was kon ik mij nog herinneren best een stukje lopen. Daar eenmaal aangekomen ging ik bij de start staan. Nu zul je denken bij de start?! Ja, niet om zelf daar te staan hoor haha maar omdat mijn held Ghirmay Ghebreslassie te kunnen zien en eventueel een handje te geven (?!). Het duurde even voor ik hem kon zien want hij stond aan de andere kant van de startboog een warming-up te doen en ik stond net achter de boog. Maar vlak voor de start van de dames had hij even een momentje om mij de hand te schudden!! Super blij natuurlijk. Vervolgens zag ik ook zijn start met de rest van de mannen. En toen kon ik gelijk naar mijn eigen startvak.

Met nog een paar minuten laten mocht ik zelf van start…. daar ging ik dan! Op hoop van zegen dat het weer goed mag gaan. Na ongeveer 500 meter gingen we het strand op. De weersomstandigheden waren nog steeds heel goed, geen hard wind tegen en het strand was op zich ook goed te belopen. De eerste kilometers gingen voortvarend kan ik wel zeggen. Ik merkte wel dat ik heel snel ging maar dacht waarom ook niet. Na ongeveer 5/6 km werd het wel wat zwaarder op het strand met op sommige stukken lastigere stukken. Onderweg nog heel wat zeesterren op het strand gezien en die probeerde ik ook veel te ontwijken. En dan het laatste stukje met de toeschouwers de bocht naar links waar het echt lastig lopen is door de diepte in het zand en om de klim naar de duinen maar te zwijgen! Toen zat ik er al soort van doorheen en merkte ik dat ik iets te snel was gestart op het strand. Maar goed even weer op adem komen maar wat gaat dat lastig want dan ga je door de duinen en de ondergrond daar is ook niet makkelijk. Zo veel mogelijk links of rechts van het pad lopen. Maar ook hier met ook de klimmetjes een heel lastig stuk. Ik kan niet wachten tot ik bij het verharde gedeelte kom. Daar kan je op een vlakke stuk beetje op adem komen en even rustig lopen zonder op de weg te kijken waar je het beste kunt lopen… na het 10 km punt had ik wel zo iets van dit wordt een hele lastige want ik moest nog iets meer dan de helft en had voor mij gevoel echt het idee dat ik er al 13 km op had zitten, geen goed teken! Maar goed kop op en blijven lopen. Kilometer voor kilometer blijven lopen en vooral de drankenpost niet overslaan… onderweg werd ik nog een paar keer herkend door andere lopers die mijn blog volgen (erg leuk dat jullie mij herkende!!).

Met nog ongeveer 4 kilometer begon ik wat hoopvoller te zijn want ja je komt tenslotte dichter bij de finish. Dus volhouden bleef ik tegen mezelf zeggen. Met nog ongeveer 2 kilometer te gaan kwam ik nog op een hele lastige klim terecht. Maar eenmaal die gehad te hebben ging het heel makkelijker richting het strand. Dat gaf de burger moed en zo kwam ik met nog een paar honderd meter bij de finish en ja hoor ik hoor de speaker en de laatste kleine klim en de bocht naar rechts en ik zie de finishboog! 😀

O god, I made it! Even bijkomen hoor dus ging er gelijk bij zitten en liggen. Na even gerust te hebben nog even mijn medaille opgehaald en wat is die mooi!! Heel blij mee en dan rustig naar de sporthal lopen… pff dat is natuurlijk een pokke eind vooral na zo’n zware loop! Maar goed geen keuze dus rustig aan uitlopen 😉

In de sporthal aangekomen nog even opgefrist en de prijsuitreiking meegemaakt. Wat leuk dat ik dat een keertje kon meemaken. Normaal kan ik dat niet vaak meemaken maar dit was wel heel leuk en een unieke kans om mijn hero te kunnen zien en natuurlijk de andere topatleten nationaal en internationaal. En als kers op de taart kon ik met een aantal op de foto en dat was echt te leuk!

Daarna ben ik naar huis gegaan want ik had ook best honger en had geen contant geld bij me dus snel naar het station van Heiloo om daar nog wat lekkers te halen. En dan de reis terug naar huis. Pff lekker rustig in de trein aan het herbeleven van deze mooie maar ook zware dag!

O ja, wat was mijn eindtijd? Een tijd van 1.44.21 dus 1.30 minuut sneller dan vorig jaar bij mij eerste deelname dus onwijs blij hiermee! 😀

Hebben jullie nog gelopen? En hoe ging het bij jullie?

RunningMoesy