Afgelopen zaterdag had ik 30 km gelopen…..!! Super blij ondanks dat het een hele zware bevalling is. Sterker nog ik voel mij het minst fit op dit moment vergeleken met andere voorbereidingen op mijn eerste gelopen marathons maar dat neemt niet weg dat ik gewoon blijf trainen!

Dan nog even over mijn 30 km training..Tijdens mijn 30 km trainingsloop  had ik geen water meer op de terugweg maar had ik wel hele erge dorst. Toen kwam ik een man tegen die toevallig zijn post ging pakken…. ik dacht weet je wat ik vraag of ik wat water mag krijgen van deze man. Ik twijfelde al een tijdje maar dacht doe het toch en meneer zegt heel droog ‘ik doe niet aan water’. Ik was zo verbaasd maar dacht gewoon door blijven lopen en na een pauze ingelast te hebben, liep ik weer verder en kwam ik weer langs een huis waarvan de deur naar de tuin open stond. Ik riep een meneer en vroeg aan hem of ik wat water kon krijgen. Deze man zei zonder twijfel, ja natuurlijk en kwam zelfs met een mandarijntje terug! Maar ben best een beetje teleurgesteld in de mensheid maar aan de andere kant niet iedereen is zo gelukkig maar toch. In een land waar je makkelijk aan water kunt komen, het niet duur is en de omstandigheden waar ik mee te maken had maakt dit zo erg eigenlijk of ben ik nu te negatief? Meer meenemen was trouwens geen optie want ik kon mijn drinkbelt niet vinden.

Toch wel schokking deze ervaring! Wat vindt jij nou hiervan? Hij hoorde trouwens precies wat ik zei dus het ligt er niet aan dat hij niet goed heeft verstaan van wat ik zei.

Heb jij zelf een dergelijke gebeurtenis mee moeten maken?

RunningMoesy